موفقیت مال ماست اینو یادت نره

امروز سرشارم از گلایه . گلایه های یه نسل سومی که به قول شما نسل اولیا حرمت شکنه ! می خوام یه سوال بپرسم ازت داداشی ... مگه این نیست که ما حرمت شکنی رو باید از کسی یاد گرفته باشیم ؟ ها ؟ مگه این نیست که تا شما بزرگترا بهمون یاد ندین ما یاد نمی گیریم ؟ حالا چه با اعمالتون ... چه رفتاراتون ... و چه برخورداتون ..... خیلی ببخشیدا ، ولی همین دوستای شما به ما حرمت شکنی رو یاد دادن .... آره داداشم ، همین ... اصلا می دونی چیه ؟ بعضیا مثل اینکه یادشون رفته یه روزی خودشون هم تو خط شما بودن ! داداشی ، حالا من موندم و کلی حرف که نمی دونم کدومشون راست کدومشون دروغ ... من موندم و آدمایی که نمی شناسمشون. آدمایی که راست و دروغشون معلوم نیست ... داداشی چند مدت پیش رفتم یه جایی که کلی از همرزمات اونجا بودن ... ابراهیم همت ... حسین خرازی .... و خیلیای دیگه . همشون بودن . می دونی داداشی ، وقتی عکس حاج ابراهیم همت رو دیدم دلم شکست ... دلم گرفت ... دلم دیوونه شد داداشی ... شرمنده ی حاج همت شدم ... دارم آتیش می گیرم داداشی ... این چه رسمشه ... چرا دستمو نمی گیری ؟ چرا صدامو بهش نمی رسونی داداشی ؟ چرا شفاعتمو نمی کنی ؟ چرا ... داداشی تو این دنیایی که راست و دروغش معلوم نیست ، تو بهم کمک کن تا حقیقت رو بفهمم ... داداشی ، امان از زمانی که ببینی دارن رو تمام عقایدت خط بطلان می کشن ... امان از زمانی که ببینی دارن شعورت رو به بازی می گیرن ... امان از زمانی که بهت بگن نباید بفهمی ...  امان از دونستن داداشی ... امان از دونستن و نتونستن ... داداشی ، من حرمت شکن نیستم ... فقط گله دارم ازتون ... از شما که جنگیدین .... از بابام که جنگید ... اما ... درک می کنم که چرا جنگیدین ...  داداشی ، اینجا حراج حرمت هاست ... اینجا طوفان بی اعتقادی هاست ... اینجا دیگه کسی مهدی زین الدین رو نمی شناسه ... اینجا چمران فقط یه اسمه ... داداشی ، اینجا همه چیز خلاصه شده تو اسم خیابونا ... داداشی ، این همه کوچه و خیابون و مدرسه و بیمارستان و ... به اسمتون زدن ولی عوضش آرمان هاتون رو ، اهدافتون رو ، تمام عقایدتون رو بایگانی کردن ... داداشی ... اینجا... همیشه می رسم به این سه نقطه درد آور ... سکوت یه مهمون همیشگی یه واسه من ... دلم تنگه داداشی.... خوش به حالت ...